Wiadomości

Do zadań Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, nadzorowanego przez ministra właściwego ds. gospodarki wodnej, należą sprawy ochrony przeciwpowodziowej, w tym budowy, modernizacji i utrzymania urządzeń wodnych zabezpieczających przed powodzią oraz koordynacji przedsięwzięć służących osłonie i ochronie przeciwpowodziowej. Jednostkami podlegającymi Prezesowi Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej są Regionalne Zarządy Gospodarki Wodnej (RZGW).

Na podstawie danych pomiarowych i radarowych IMGW przygotowuje prognozy meteorologiczne i hydrologiczne, komunikaty hydrologiczne oraz informacje o groźnych zjawiskach meteorologicznych i hydrologicznych, które przekazywane są służbom odpowiedzialnym za zarządzanie kryzysowe wszystkich szczebli. Komunikaty przygotowywane codziennie przez RZGW przesyłane są do centrów zarządzania kryzysowego poszczególnych wojewodów oraz do KZGW, które zbiorcze informacje przekazuje do RCB i Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej. Na podstawie tych danych możliwe jest podejmowanie właściwych decyzji związanych z bezpieczeństwem publicznym, w tym także ogłaszanie stanów ostrzegawczych lub alarmowych na rzekach.

Wszystkie obiekty hydrotechniczne administrowane przez RZGW znajdują się pod stałą kontrolą i poddawane są okresowym badaniom stanu technicznego i stanu bezpieczeństwa. Funkcjonują w oparciu o aktualne pozwolenia wodnoprawne oraz instrukcje gospodarowania wodą ze szczególnym uwzględnieniem postępowania w okresie wezbrań i powodzi, a także eksploatacji w warunkach zimowych i postępowania w okresie występowania zjawisk lodowych. 

Służby terenowe RZGW oraz zespoły operacyjno – decyzyjne (OKI) na bieżąco współpracują i przekazują informacje o aktualnej sytuacji hydrologiczno-meteorologicznej oraz stanie obiektów hydrotechniczych służbom zarządzania kryzysowego wszystkich szczebli.

Jednocześnie, zarówno RZGW, jak i Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej oraz IMGW biorą udział w posiedzeniach zespołów zarządzania kryzysowego organizowanych w celu przeciwdziałania zagrożeniom powodziowym, które mogą wystąpić na terenie kraju.

Nie można również zapominać iż realizowanie nowych inwestycji z zakresu gospodarki wodnej, w tym w szczególności ochrony przeciwpodziowej generuje koszty związane z utrzymaniem powstałej infrastruktury technicznej. Poziom zabezpieczenia przed powodzią zależy od sprawności urządzeń hydrotechnicznych. Z doświadczeń w utrzymywaniu obiektów budowlanych wynika ogólna zasada, że dla prawidłowego utrzymania tego typu budowli należy rocznie przeznaczać środki stanowiące 2-3% wartości samego obiektu. A zatem przy majątku wartym obecnie około 23,6 mld złotych, na prawidłowe jego utrzymanie w dobrym stanie technicznym koniecznym jest wydatkowanie środków w wysokości 470-700 mln złotych. Wartość odtworzeniowa tego majątku, która nie uwzględnienia jego zużycia i uszkodzenia to około33 mld zł. Kwota niezbędna na prace utrzymaniowe będzie rosła w miarę powstawania nowych urządzeń hydrotechnicznych jak i niszczenia nie remontowanych istniejących obiektów.

Budżet państwa rokrocznie przeznacza na ten cel środki w wysokości około 70 mln złotych.

Po katastrofalnych powodziach z 1997 i 2001 r. znaczące środki, na usuwanie skutków powodzi, zostały pozyskane z kredytów zagranicznych uzyskanych w Banku Rozwoju Europy (BRE) i Europejskim Banku Inwestycyjnym (EBI). Środki pozyskane przez regionalne zarządy gospodarki wodnej z EBI w latach 1998 – 2006 wyniosły ok. 716,4 mln zł. Na mocy umowy finansowej pomiędzy Pożyczkobiorcą - Rzeczypospolitą Polską, reprezentowaną przez Ministra Finansów, a EBI dotyczącej odbudowy infrastruktury zniszczonej w wyniku powodzi z lipca 2001 r. wyraźnie podkreślono, że zobowiązaniem Pożyczkobiorcy jest utrzymanie w  sprawnym stanie infrastruktury, która powstała ze środków Projektu współfinansowanego przez EBI. Dlatego tak ważną rzeczą jest zagwarantowanie w ustawach budżetowych środków potrzebnych na bieżące utrzymanie infrastruktury hydrotechnicznej, w tym na utrzymanie infrastruktury współfinansowanej ze środków EBI.

W skład majątku Skarbu Państwa znajdującego się na śródlądowych wodach powierzchniowych administrowanego, w imieniu Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, przez Regionalne Zarządy Gospodarki Wodnej (RZGW) wchodzą między innymi:

-        27 dużych zbiorników wodnych (o pojemności od kilkudziesięciu do kilkuset mln m³),

-        12 suchych zbiorników przeciwpowodziowych,

-        136 jazów,

-        117 śluz,

-        756 km sztucznych dróg wodnych.

Pozostała cześć majątku związanego z gospodarką wodną nie należy do resortu środowiska i zarządzanie tym majątkiem nie należy do obowiązków statutowych jednostek podległych Ministrowi Środowiska.